Հայաստանն իմ անունն է

Դեկտեմբերի 15, 2016

Դպրոցական անցուդարձ

Հայաստանը իմ անունն է,
Ազգանունն է,
Ինձ ուժ տվող զորությունն է,
Իմ հինը և նորությունն է,
Իմ լեզուն է, այբուբենը.
Ուրիշ խոսքով այն ամենը,
Որ կոչվում է հայրենի տուն:

Նոյեմբերի 23-ին Աբովյանի Վ.Համբարձումյանի անվան №10 հիմնական դպրոցի փոքր դահլիճում տեղի ունեցավ միջոցառում՝ նվիրված Հայաստանին, որը կազմակերպել էր դպրոցի թատերական խումբը:

Դպրոցի դահլիճում թևածում էր խինդն ու ցնծությունը: Երեխաները հետաքրքիր և բազմաբովանդակ խոսքով, պարով ու երգով ներկայացրին մեր ազատ ու անկախ Հայաստանին նվիրված բանաստեղծությունները՝ հիացնելով ու հուզելով ներկաներին: Երեխաները ներկայացրին մի դրվագ հայրենիքը լքողների և հայրենիք վերադարձողի մասին: Դրվագը շատ հուզիչ էր և ինձ թվում է, որ բոլորը հասկացան, որ հայրենիքից զատ, հայրենիքից դուրս խաբուսիկ են բոլոր դրախտները:

Մենք՝ բոլորս, անկախ ու հաղթական Հայաստանի զավակներն ենք և խոնարհվում ենք բոլոր նրանց առաջ, ովքեր իրենց կյանքը զոհել են հանուն հայրենիքի: Հայը երբեք իր հողն ու հայրենիքը չի տա ոչ ոքի ու չի ծնկի երբևէ: Հայը ծնկում է միայն իր հողի առաջ, ծնկում է վիրավոր դրոշի առաջ, իր նահատակների, սրբության, իր խաչի ու հավերժող ազգի Արարչի առաջ:

Հայը դարերով սիրով է պահել յոթ թանկ սրբություն. գիրքը, Մասիսը, շինարար ոգին, հավատը, լեզուն, հայ ընտանիքը և ամենից վեր, ամենից լուսե՝ մայր Հայրենիքը:

Աշակերտները իրենց երգերով ու բանաստեղծություններով հայրենասիրական շունչ հաղորդեցին միջոցառմանը: Դահլիճում թևածում էր հայրենասիրական ոգին:

Թո՛ղ հավերժ ապրի մեր ժողովուրդը,
Հազար տարիներ ու հազար դարեր,
Թող այնքա՛ն ապրի մեր ժողովուրդը,
 Քանի ապրում է մեր հողագունդը,
Իսկ մենք՝ հայերս,
Կանք, պիտի լինենք ու դեռ շատանանք:

Նյութը պատրաստեց հայոց լեզվի և գրականության ուսուցիչ Լարյուֆա Ալաբերքյանը