Ինչպե՞ս են Ջիորջիա նահանգի Ֆորսիթի դպրոցի ուսուցիչները դիմակայում մեկուսացմանը. հեռավար ուսուցման նրանց փորձը

Ապրիլի 15, 2020

Դպրոցական անցուդարձ

Դպրոցի փակվելուց ի վեր Ֆորսիթի ուսուցիչներն ունեին ընդամենը 3 օր, որպեսզի պլանավորեին իրենց աշխատանքը՝ տնից իրենց աշակերտների համար հեռավար ուսուցում կազմակերպելու և այս սթրեսային իրավիճակում դասավանդելու համար:

Սակայն 4 շաբաթ անց ուսուցիչներն արդեն հանդես եկան ուսուցման հանդեպ նորարար մոտեցմամբ՝ ներգրավելով կորոնավիրուսին նվիրված թեմայով պարեր

կամ  մեղվաբուծություն՝ ուսումնական գործընթացում:

Չնայած նրանք օգտագործում են ամենատարբեր ուսուցման հարթակներ և մեթոդներ՝ Zoom- ից մինչև Loom և YouTube-ի փորձված և իրական հղումներ, միևնույն է խնդիր է առաջացել. առցանց ուսուցումը դժվար է, և ոչ միայն տեխնոլոգիական մարտահրավերների պատճառով: Այն հուզական և հոգեկան մարտահրավեր է նաև:

Ինչպես նշում է Ռեգանի ավագ դպրոցի պարի ուսուցիչը. «Մենք կարոտում ենք մեր աշակերտներին, ում հետ կապված ենք արդեն տարիներ շարունակ և մեր ամենօրյա աշխատանքը դպրոցում»:

Տարրական դպրոցի ուսուցիչներն ունեն նույն խնդիրները, ինչ Հայաստանի ուսուցիչները: Նրանք ստիպված են աշխատել իրենց սովորական գրաֆիկից (7: 30-ից մինչև 3: 30-) ավելի շատ, քանի որ ծնողներ կան, ովքեր աշխատում են և երեխաները տանն են մնում տատիկ-պապիկների կամ մեծ քույր-եղբայրների հետ և ստիպված են առցանց հանդիպումներ կազմակերպել ավելի ուշ ժամերի: «Անկեղծ ասած, մենք երբեք ավելի շատ չենք աշխատել, քան հիմա ենք աշխատում», - նշում է տարրական դպրոցի ուսուցիչ Մորիսը:

Մեկուսացման շրջանում կյանքն ավելի հետաքրքիր դարձնելու համար օրինակ շրջակա միջավայր առարկայի ուսուցչուհին տեսանյութեր է պատրաստում իր մեղվանոցից՝ աշակերտներին ծանոթացնելով մեղվաբուծության հետ, թե ինչպե՞ս են նրանք ընտանիքներ կազմում, ինչպե՞ս տարբերել արու և էգ մեղուներին և այլն:

Ինչպես նաև պարերի տեսանյութեր են պատրաստում, որոնք նվիրված են համաճարակի ընթացքում հայնի դարձած բարևելու ձևերին, հեռավորությունը պահելու, լվացվելու և այլ շարժումներին:

Քրուս անունով ուսուցչուհին նշում է, որ ինքն էլ երեխաներ ունի և հասկանում է տանից աշխատելու բոլոր դժվարությունները, հատկապես, երբ տանը երեխաներ կան: Այդ իսկ պատճառով նա նվազեցրել է աշակերտներից իր սպասելիքները և ասում է. «Եթե ես չեմ կարող կատարյալ լինել իմ աշխատանքում, ապա ինչպե՞ս աշակերտներից դա պահանջեմ»:

Ուսուցիչները մտածում են աշակերտների ուսուցման մասին, սակայն դրանից առավել նրանք մտահոգված են աշակերտների բարեկեցությամբ և առողջությամբ և փորձում են անել հնարավորինս՝ աշակերտներին օգնելու համար:

Հեռավար ուսուցման նրանց փորձի մասին պատմող հոդվածն ամբողջությամբ՝ նյութի անգլերեն էջում։